آه! و این گونه است که ما را به یاد خودکشی و یا دگرکشی می اندازد این دنیای بوقلمون که در آن سویش Insomnium و Amorphis مشترکا به روی تور می روند و هوادارانش در این سو چونان پیرمردی حاضر در مجلس "استریپ تیز", با دهانی باز به "Live" نظاره می کنند!

حتی تصور اجرای زنده ی "In the groves of death" در فاصله ی کمتر از 5 متری من, مثل تصور سکس با مرحومه ی مغفوره, "آنا نیکول اسمیت", دور از دسترس که نه, غیر ممکن می نماید! چه, امثال آن مرحومه بسیارند حال آن که امثال Insomnium و Amorphis نایاب!